Donderdag 8 augustus werd ook in Baarn door de moslimgemeenschap het einde van de Ramadan gevierd met het Suikerfeest. Ter gelegenheid hiervan bracht een kleine delegatie van de Raad van Kerken – Baarn om 7.00 uur een bezoek aan de moskee aan de Bremstraat in Baarn om de leden van de islamitische gemeenschap te feliciteren.

Voorzitter René van den Beld en secretaris Karin Frissen van de Raad van Kerken – Baarn waren al vroeg bij de moskee aan de Bremstraat aanwezig. Al jarenlang is het gebruik dat een delegatie van de Raad van Kerken de moslimgemeenschap na hun ochtendgebed bij het einde van de Ramadan feliciteren:

“Namens de Raad van Kerken in Baarn wens ik u geluk met het afsluiten van de Ramadan en toon ik u ons respect. Ook aan hen die in deze periode praktisch en geestelijk leiding geven aan uw gemeenschap. Het is een periode van onthouding van vocht en voeding, voor sommigen meer of voor anderen minder. Niemand is tot het voor hem of haar onmogelijke gehouden, zo lees ik in uw commentaren bij de Ramadantraditie.

Tijdens de Ramadan, de negende maand van uw jaartelling, wordt de diepe betekenis benadrukt dat een mens, zeker een gelovig mens, zich oefent in de eerbied voor Allerhoogste, de Schenker van het leven. Zoals Jezus ook leert: “Maak u geen zorgen over het eten en drinken dat u nodig hebt om te leven en over de kleren voor het lichaam. Is het leven niet belangrijker dan voedsel en het lichaam belangrijker dan kleding? ….” (Mattheus 6)
Deze verdieping leidt u tot het vermeerderen van goede daden, het terugdringen van zondig gedrag en vanuit getoond berouw tot een opnieuw beginnen.

Het Suikerfeest vormt van dat begin de vrolijke start. Zoals vroeger (en nog wel) veel christenen met Kerst thuis willen zijn, zorgen miljoenen moslims, vaak kosten noch moeite sparend, ervoor dat ze – vaak van heinde en verre komend – thuis te zijn. Thuis is de familie waar ze het ABC van hun geloof hebben geleerd. In de huidige sterk geïndividualiseerde samenleving is dat voor menigeen nog maar moeilijk te begrijpen. U leeft de kracht van deze traditie aan velen voor.

Ook zult u en andere islamitische geloofsgemeenschappen de moderne ontwikkelingen op uw bord terugvinden en zeker niet alleen bij jongeren!
Wij delen met u dezelfde vragen: hoe bewaren we de eeuwenoude traditie en hoe doen we recht aan ontwikkelingen die, bij nader inzien, onze tradities niet bedreigen, maar van een andere benadering voorzien? Denk aan de positie van de vrouw of de plaats van de godsdienst in een moderne democratie. Er zijn nog lange wegen te gaan. Maar is dat niet altíjd de weg van iedere gelovige, om te blijven leren op de weg naar God?

Tijdens de Ramadan staat niet zozeer het niet-eten tussen zonsopgang en zonsondergang centraal, maar veeleer de Aanbidding. De aanbidding waar ook de oude kloostertradities ons op wijzen én, niet te vergeten, de psalmen van Israël! In het Latijn spreken we van Te Deum Laudamus (laten we God loven). Als wij, als christenen, u willen verstaan in de Ramadantraditie en van u willen leren, zullen we vooral de aanbidding tot een thema moeten maken binnen onze eigen godsdienstige traditie. Hier kunnen we elkaar vinden. Het vraagt om een blijvend ontmoeten van elkaar. Er valt nog veel te doen, van beide kanten!

Het heeft niet veel zin om breed uit te meten wat de verschillen zijn en de misverstanden op te schroeven. We belanden dan al snel in de politiek en de annexatie van godsdienst voor een politiek doel. Dat is de hele geschiedenis door het geval. Zo zult u ook ernstig verdrietig, misschien verscheurd zijn over wat er nu in het Midden Oosten gebeurt. Hoe gevoelens van een prille lente in een koude winter van tegenstellingen is veranderd. Hoe zal het weer lente worden en gaan zomeren voor allen van goede wil? Wij leven met u mee en bidden voor u.

Het is daarom wijzer om bij elkaar naar de diepere motieven te zoeken. Dan zullen we steeds uitkomen bij de samenhang tussen Salaam, de Sjaloom, en de Pax Christi – de vrede waarmee we de Allerhoogste dienen. Ik beperk me hier even tot de drie godsdiensten die Abraham als vader van het geloof hebben.

Daarom dank ik u voor de gelegenheid om hier te mogen spreken. Ik wens u een vrolijk en smakelijk Suikerfeest toe. Wij hopen dat onze tradities, juist in tijden van economisch crisis en wat dat verder inhoudt, ook in Baarn tot vrede in de lokale samenleving mogen dienen.”

Na het uitspreken van deze felicitatie kon men elkaar hartelijk de hand schudden en zich vervolgens te goed doen aan klaarstaande zoetigheden die het Suikerfeest zijn naam geven. Vervolgens spoedde men zich naar huis, waar de jongere generatie op bezoek gaat bij de oudere om samen het beëindigen van de Ramadan met gezelligheid en lekker eten te vieren.

De Raad van Kerken heeft, voor het vierde opeenvolgende jaar, een schenking mogen verdelen. Een mecenas die anoniem wil blijven, heeft via de Raad van Kerken € 12.000 beschikbaar gesteld. Dit bedrag diende verdeeld te worden over projecten in het buitenland, waarvoor één of meer lidkerken van de RvK zich al inzetten. Tot de criteria behoren: kleinschaligheid, geen of weinig overhead en praktische hulp biedend aan de minder bedeelde medemens.

De verschillende lidkerken dienden in totaal elf aanvragen in. Na toetsing tegen de criteria en een stemronde onder de leden, is besloten dat  het bedrag als volgt verdeeld zal worden:

• € 2.500 naar Tanzania, naar het Bethsaide Centre for Health and Development voor de aanschaf van een Biochemistry machine (ingediend door de Doopsgezinde Gemeente);
• € 1.800 naar Rehoboth, Namibië, voor het soepproject binnen een onderwijsproject (ingediend door de Maria Koninginkerk);
• € 1.600 naar Tunesië voor vervoer, kleding en schoenen voor meervoudig gehandicapte kinderen die een zomerkamp in Bizerte bezoeken (ingediend door het Apostolisch Genootschap);
• € 2.000 naar het Roemeense Peris om de wijkverpleegkundige hulp mogelijk te maken (ingediend door de  Pauluskerk);
• € 2.500 naar Malawi voor de realisatie van een van de lokale gezondheidsposten die samen zal werken met het Muljane Mission Hospital (ingediend door de Calvijnkerk (zusterkerk van de Pauluskerk));
• € 1.600 naar Mirpur, Dhaka in Bangladesh, voor verbetering van het schoolgebouw van het opleidingsinstituut Salvation Army Hearing Impairment School (ingediend door het Korps Eemland van het Leger des Heils).

De Raad van Kerken is verheugd dat zij dit fantastische gebaar kan maken!

Sinds begin november 2012 is de Pauluskerk op de Brink elke doordeweekse dag open. Mensen kunnen om allerlei redenen binnenlopen, om een poosje te mediteren, te bidden, en soms om even hun verhaal kwijt te kunnen. In de afgelopen tijd hebben veel mensen van die gelegenheid gebruik gemaakt.
Inmiddels heeft de Raad van Kerken van Baarn de kerkopenstelling onder haar hoede genomen.

Wij prijzen ons gelukkig dat er sinds kort een passende kaarsjesstandaard is voor kleine kaarsjes, die bezoekers kunnen aansteken. De standaard is door Baarnse kunstenares Winnifred van Rossum speciaal voor de Pauluskerk ontworpen. Mensen die in de kerk een gebed opzenden voor hun geliefde(n), kunnen nu ook een kaarsje aansteken als teken van hun gebed. Het branden van kaarsjes is een eeuwenoude traditie. Reeds in de tabernakel werden er lichtjes ontstoken en later, in de tempel in Jeruzalem, gebeurde dat nog steeds.

In het algemeen lukt het om de Pauluskerk van maandag t/m vrijdag open te houden van 10:00 tot 16:00 uur.

Er worden altijd mensen gezocht om een dagdeel (3 uur) op de kerk te passen. Het is een ontspannen manier om iets aan kerkenwerk te doen. Heeft u daarin interesse,
neemt u dan contact op met: mw. G. Hoekveld (gerdahoekveld (@) gahoekveld.demon.nl

Zondagmorgen, 1e Paasdag, vond om 8:30 uur op de Brink de eerste Paasjubel van de Raad van Kerken plaats. Een groot koor gevormd door ruim 85 mensen luidde, begeleid door blazers van Crescendo, op het grasveld tussen de Pauluskerk en de Brink het begin van Pasen in. In twee repetities hadden leden van verschillende koren enkele bekende liederen meerstemmig ingestudeerd. Dit onder de leiding van Kees de Bruijn, die ook de arrangementen voor Crescendo had geschreven.

Precies om 8:30 uur werd met zingen begonnen, terwijl er steeds meer toehoorders aan kwamen lopen. Veel Baarnaars kwamen naar de Brink om met dit zangfestijn het Paasfeest te beginnen. In de totaal 30 minuten durende bijeenkomst sprak de voorzitter van de Raad van Kerken – Baarn, ds René van den Beld, zijn Paaswens uit, die hij vergezeld liet gaan van het gooien van een rauw ei! Gerrie Overweel las het gedicht “Op de eerste dag” van Sytze de Vries.

Het door het koor gezongen “Laudate omnes gentes, laudate Dominum” kon door veel toehoorders van harte worden meegezongen en het Halleluja van G.F. Händel was weer de moeite van het beluisteren waard. Samen met de bezoekers werden natuurlijk ook bekende paasliederen gezongen, zoals “U zij de glorie”.

Dat het een bijzondere eerste Paaszondag was, liet ook het weer merken, toen het zelfs begon te sneeuwen.
Na afloop werd iedereen uitgenodigd voor een kop koffie met paasbrood in de Herberg van Paulus. En dat liet iedereen zich goed smaken. Vervolgens was er tijd genoeg om de paasdag op eigen wijze voort te zetten.

Zondagmiddag 24 maart vond er een vrolijke theatervoorstelling plaats in de Paaskerk. “Op het Leven” is een verhalen- en liedjesvoorstelling door Kees Posthumus met Juul Beerda op accordeon en piano. Verhalen ontsproten aan het leven van Mozes, Jezus en Mohammed.

Juul Beerda verklapte dat hij getracht had geprobeerd medewerking te krijgen van actueel bekende personen vanuit de drie geloofstradities, maar allen hadden argumenten om niet te komen. Gelukkig maar, want Kees Posthumus vertelde op verrassende wijze over de moeder van M., J. en M., oftewel Mozes, Jezus en Mohammed.
Tot plezier van de aanwezigen kregen enkele bekende kerstliederen een andere tekst, of werden bekende volksliedjes voorzien van een stukje kerstverhaal.

Het verhaal over een oudere broer die jaloers is omdat de jongste alvast vertrekt en de bloemetjes buiten zet herkent iedereen, maar ditmaal is het verhaal niet uit de bijbel, maar uit de Koran. Ook het verhaal waarin een broer zijn andere broer in de waterput achterlaat om met diens vrouw te trouwen, leek op dat van Jozef maar was het niet. Van verhalen kun je leren. Wat te denken van een bekend verhaal uit de Koran over een trouwerij waarin een van de gasten mee mag feesten omdat hij zo rijk gekleed is, maar niet om wie hij is.

Uit de inhoud van de symbolische potten met matzes, baklava en Hollandse kaasblokjes worden gemengde joodse “falaffelballetjes” gemixt, maar vergeet niet de Hollandse vlaggetjes eruit te halen want die prikken. En natuurlijk konden enkele joodse moppen niet ontbreken, zelfs al gingen zij over doodgaan.

De vrolijke stemming leidde ertoe dat de toehoorders eenvoudig te verleiden waren om het slotlied, met aansprekende en verbindende teksten, mee te zingen.
Na afloop bleven velen voor een drankje en een lekker hapje om na te praten.

Organisator Raad van Kerken – Baarn is ervan overtuigd dat, door op een dergelijke ontspannen manier meer over elkaars godsdienst te weten komen er overeenkomsten ontdekt worden, terwijl ook verschillen kunnen blijven bestaan.